• Witamy
  • Pokaż cały świat
  • Europa
  • Ameryka Południowa
  • Ameryka Północna
  • Afryka
  • Azja
  • Oceania
Londyn -znane i lubiane przez turystow miejsca
Andrzej Andrzej
Andrzej
Data: 28-05-2016 14:33
Wszystkie punkty:168 z 234 pkt.
Ocena albumu: ocena ocena ocena ocena ocena 3.59
Głosy: 1    zobacz
Opracowanie albumu:165 z 165 pkt.
Komentarze: 2
Porady praktyczne: 9
Wizyty: 1443
Londyn -znane i lubiane przez turystow miejsca
Witam w kolejnej mojej londynskiej galerii ,dzisiaj pokaze Wam miejsca znane i czesto odwiedzane przez turystow. Londyn jest duzym miastem, ma okolo 100.000 ulic, w granicach tzw. Wielkiego Londynu mieszka ok 13 milionow mieszkancow ,codziennie do pracy w Londynie dojezdza ok 2milionow ludzi mieszkajacych poza aglomeracja, Londyn jest trzecim największym miastem Europy po Moskwie i Stambule, jest także największym miastem Unii Europejskiej. W tej galerii pokaze Wam(nazwy w jezyku angielskim: Wellington Arch, Buckingham Palace, Victoria Memorial, Her Majesty`s Theatre, Piccadilly Circus, 10 Downing Street, Palace of Westminster,London Eye,Westminster Cathedral) oraz podam troche informacji o pokazywanych miejscach (beda to skroty cytatow z wikipedii i wielu innych stron znalezionych w necie),zapraszam na wspolny spacerek po centrum Londynu.

Album ten dedykuje mojej ulubionej siostrzenicy Agnieszce z Garwolina.

Wellington Arch
Wellington Arch, znany również jako Constitution Arch – łuk triumfalny w centralnym Londynie, znajdujący się na południe od Hyde Parku i na północno-zachodnim krańcu Green Parku. Powstał z inicjatywy króla Jerzego IV z 1825 roku i razem z Marble Arch miał upamiętniać zwycięstwa wojsk brytyjskich w wojnach napoleońskich. Wellington Arch miał również stanowić bramę do Constitution Hill, a tym samym oficjalną bramę do centralnego Londynu od strony zachodniej. W 1912 na górze łuku umieszczono odlaną z brązu kwadrygę, autorstwa angielskiego rzeźbiarza Adriana Jonesa. Rzeźba przedstawia anioła pokoju zstępującego na rydwanie wojny. Twarz woźnicy należy do małego chłopca (w rzeczywistości syna Herberta Sterna, barona Michelham, fundatora rzeźby). Pomnik jest największą rzeźbą z brązu w Europie.

Palac Buckingham
Palac Buckingham (ang. Buckingham Palace) – oficjalna londyńska rezydencja brytyjskich monarchów.Największy na świecie pałac królewski, który od 1837 roku pełni funkcję oficjalnej siedziby monarszej. Jedna z pereł architektury późnego baroku.Pałac został zbudowany w 1703 roku jako rezydencja miejska dla księcia Buckingham, Johna Sheffielda. W roku 1761 królWielkiej Brytanii Jerzy III wszedł w posiadanie pałacu, który został przekształcony w jego rezydencję prywatną. W ciągu kolejnych 75 lat pałac wielokrotnie rozbudowywano. W pałacu jest sześćset komnat, w tym dziewiętnaście reprezentacyjnych, ponad siedemdziesiąt łazienek i prawie dwieście sypialni. Od 1992 roku turyści mogą zobaczyć część z komnat reprezentacyjnych. Przed siedzibą monarchini brytyjskiej znajduje się pomnik jej poprzedniczki – królowej Wiktorii. Rzeźbę z białego marmuru stworzył Thomas Brock w 1911 roku.Współcześnie pałac Buckingham jest także miejscem uroczystości państwowych oraz oficjalnych spotkań głów państw. Dla Brytyjczyków pałac stanowi symbol Wielkiej Brytanii – to przed nim Londyńczycy składali kwiaty po śmierci księżnejDiany.Istotnym elementem pałacu jest sztandar królewski. W przypadku gdy monarcha rezyduje w Buckingham sztandar wisi na pełnej wysokości, gdy wyjeżdża – chorągiew jest zdejmowana. Po śmierci Diany, Elżbieta II wprowadziła nowy zwyczaj. Podczas gdy opuściła pałac, by udać się na pogrzeb Diany, sztandar królewski zdjęto (zgodnie z protokołem), a na jego miejsce (to nowość) podniesiono flagę brytyjską, Union Jack, i spuszczono ją do połowy masztu. Od tej pory po zgonie członka rodziny królewskiej na pałacu podnosi się Union Jack i spuszcza do połowy masztu.Od kwietnia do lipca codziennie o 11.30 odbywa się przed pałacem uroczysta zmiana warty (w pozostałych miesiącach co drugi dzień).Od pożaru w zamku królewskim w Windsor w 1992 część pałacu Buckingham udostępniona jest odpłatnie zwiedzającym. W sierpniu i wrześniu, podczas wakacji królowej, można zwiedzić apartamenty Buckingham. Bilet kosztuje ok. 20 funtów.

Victoria Memorial
Victoria Memorial – rzeźba umieszczona przed Buckingham Palace, poświęcona królowej Wiktorii. Inicjatorami powstania rzeźby byli: Wilhelm II Hohenzollern i jego kuzyn Jerzy V, będący dwoma najstarszymi wnukami królowej. Rzeźba wykonana przez Thomasa Brocka została ukończona w 1911 roku (10 lat po śmierci królowej), trzy lata później dodano brązowe posągi. Podstawę pomnika, zbudowaną z 2300 ton białego marmuru, zaprojektował angielski architekt Sir Aston Webb. Rzeźba jest zabytkiem I stopnia. Posąg królowej zwrócony jest w stronę The Mall, u jego podstawy znajdują się posągi wykonane z brązu: Angel of Justice(ang. Anioł Sprawiedliwości) zwróconu w kierunku Green Parku, Angel of Truth (ang. Anioł Prawdy) zwrócony na południowy-wschód i Charity zwrócony w stronę Buckingham Palace. Na szczycie znajdują się również dwie figury, określane jako "Pokój" (Peace) i "Zwycięstwo (Victory).

Her Majesty's Theatre
Her Majesty's Theatre (w dosłownym tłumaczeniu: Teatr Jej Wysokości) - teatr na West Endzie w Londynie, założony w tym miejscu w 1705, a w obecnym budynku funkcjonujący od 1897. Potocznie często nazywany King's Theatre. Nazwa obiektu zmienia się wraz z płcią aktualnie panującego monarchy brytyjskiego i tak teatr nosił nazwę:Her Majesty's Theatre/Queen's Theatre (1705–1714 rządy Anny Stuart, 1837–1901 Wiktorii, od 1952 Elżbiety II),His Majesty's Theatre/King's Theatre (1714–1837, 1901–1952).Od 1952, czyli od wstąpienia na tron Elżbiety II, nosi obecną nazwę. Założycielem teatru, początkowo nazywającego się Queen's Theatre, był architekt i dramaturg John Vanbrugh. Ze względu na istniejące wówczas ograniczenia prawne w wystawianiu sztuk dramatycznych, skupił się na repertuarze operowym. W latach 1711-1739 miały tu miejsce prapremiery ponad 25 oper autorstwaGeorga Friedricha Händla. Na początku XIX w. teatr stał się siedzibą Opery Królewskiej (przeniesionej potem do Covent Garden), która wystawiała tu m.in. dziełaMozarta, Wagnera, Bizeta czy Rossiniego.

Piccadilly Circus
Piccadilly Circus – plac i skrzyżowanie głównych ulic w samym sercu teatralnego i rozrywkowego rewiru West End w Londynie, będącego częścią Soho. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Londynie i atrakcją turystyczną, znajduje się w pobliżu głównych punktów handlowych i rozrywkowych dzielnicy West End oraz stanowi ważny węzeł komunikacyjny. Przy Piccadilly Circus znajduje się m.in. London Pavilion i Criterion Theatre, a pod placem stacja metra obsługująca Bakerloo Line i Piccadilly line. Nazwa tego miejsca pochodzi od pobliskiej ulicy Piccadilly, której pierwsza nazwa nadana w 1692 brzmiała Portugal Street na cześć księżniczki Katarzyny Braganzy z Portugalii, poślubionej przez króla Karola II. Nazwa Piccadilly Hall pojawiła się ok. 1626, powstała ona od mieszczącej się tu pracowni krawieckiej Roberta Bakera, który szył koszule męskie z charakterystycznymi kołnierzykami w kształcie kryzy noszącymi nazwę piccadill. Po 1743 porzucono nazwę Portugal Street na rzecz nazwy Piccadilly. Okrągły plac powstał w 1819 na skrzyżowaniu przecinającej je Regent Street z Shaftesbury Avenue, Haymarket, Glasshouse Street i Coventry Street według projektu Johna Nasha jako wytworna aleja łącząca Regent’s Park i Carlton House. Od 1893 na placu znajduje sie fontanna z figurką Anterosa z lukiem który był synem Aresa i Afrodyty oraz bratem Erosa, popularnie zwany Erosem, dzięki niej plac stał się ulubionym miejsce spotkań zakochanych i turystów. 10 marca 1906 pod placem uruchomiono stację metra, cztery lata później na fasadach budynków umieszczono pierwsze reklamy świetlne. Podczas II wojny światowej Piccadilly Circus stał się miejscem operowania prostytutek oczekujących tu na amerykańskich żołnierzy, przez co nadano im przydomek "Piccadilly Commandos". Scotland Yard nie ingerowało w tą sytuację, aby nie pogorszyć politycznych relacji angielsko-amerykańskich. Przebudowa placu miała miejsce w 1980, poszerzono wówczas jezdnię w południowej jego części oraz przeniesiono fontannę ze środka placu na południowo-zachodni narożnik przy początku Shaftesbury Avenue. Na ścianie jednego z budynków otaczających plac - gigantyczne reklamy świetlne. W pobliżu znajduje się także Trocadero - centrum rozrywki, w którego skład wchodzą kina, restauracje, sklepy oraz salony gier i kasyna. Piccadilly Circus najlepiej oglądać po zmroku, kiedy to plac oświetlają efektowne neony i telebimy reklamujące m.in. Coca-Colę, Sanyo, TDK czy McDonald's.

London Eye
London Eye (Oko Londynu) usytuowane jest naprzeciwko Parlamentu, pomiędzy mostami Waterloo, a Westminster. London Eye jest jednym z wielu londyńskich przedsięwzięć mających na celu uczczenie początku nowego milenium. Pomysł na zbudowanie największego na świecie koła widokowego powstał w roku 1994, a autorami projektu są: David Marks i Julia Barfield. W realizacji projektu na miarę XXI wieku brały udział m. in. linie lotnicze British Airways oraz grupa rozrywkowa Tussauds Group. Całe przedsięwzięcie pochłonęło 34 miliony funtów! Wcześniej tytułem najwyższego na świecie koła widokowego szczycił się Technocosmos z Japonii, jednak tytuł ten odebrała mu czwarta co do wielkości budowla Londynu. Wielka konstrukcja przypominająca koło rowerowe (200 razy większa od zwykłego koła rowerowego) daje możliwość oglądania panoramy Londynu o promieniu 48 km. Na olbrzymim London Eye umieszczone są 32 kapsuły, z których każda może pomieścić 25 osób. Jednocześnie nad ziemią może znajdować się 800 osób! Prędkość z jaką poruszają się turyści wynosi 0,8 km/h, a pełny czas trwania podróży wynosi około 30 minut. Aby lepiej wyobrazić sobie London Eye należy zapoznać się z liczbami. Średnica konstrukcji, na której umieszczone są kapsuły wynosi 135 m. Do budowy koła zużyto 1700 ton stali (dla porównania, 1700 ton = 250 londyńskich, dwupoziomowych autobusów lub 280 dorosłych słoni afrykańskich). Oś, która trzyma całą konstrukcję koła oraz piasta, która nim kręci, zostały specjalnie zaprojektowane na wzór dotychczas największego koła widokowego na świecie. Oś ma długość 23 metrów i łącznie z piastą waży 330 ton - czyli ponad 20 razy więcej niż Big Ben.

10 Downing Street
10 Downing Street – rezydencja i biuro premiera Wielkiej Brytanii oraz siedziba Rządu Jej Królewskiej Mości (ang. Her Majesty's Government). Budynek znajduje się na Downing Street w City of Westminster w Londynie, w pobliżu Pałacu Westminsterskiego (miejscu obrad Parlamentu) oraz Pałacu Buckingham, rezydencji Królowej Wielkiej Brytanii. Oficjalnie jest siedzibą Pierwszego Lorda Skarbu, który to tytuł po 1905 roku połączony został z funkcją szefa brytyjskiego rządu.Numer Dziesięć, jak często bywa nazywany, to zapewne najbardziej znany adres w Londynie i jeden z najłatwiej rozpoznawalnych budynków na świecie. Pierwotnie składał się z trzech budowli: tzw. domu na tyłach, samego Numeru 10 oraz niewielkiego budynku obok. "Dom na tyłach" był pałacykiem wzniesionym około roku 1530; Numer 10 to nieco nowsza kamienica z roku 1685, wielokrotnie przebudowywana.W roku 1732 król Jerzy II Hanowerski podarował 10 Downing Street oraz "dom na tyłach" Robertowi Walpole (często nazywanemu pierwszym premierem) w dowód uznania za jego służbę dla państwa. Walpole przyjął podarek, ale pod warunkiem, że będzie to dar dla urzędu Pierwszego Lorda Skarbu, a nie dla niego samego. Król wyraził zgodę i od tego czasu lokatorem i "właścicielem" posesji zostawał każdy następny Pierwszy Lord Skarbu. W roku 1732 Walpole zlecił architektowi Williamowi Kent połączenie budynków w jedną całość. W ten sposób powstał potężny gmach, który znamy jako 10 Downing Street.Hojny na pierwszy rzut oka dar w praktyce nie okazał się tak wspaniały. Mimo swych sporych rozmiarów i świetnej lokalizacji, Numer 10 nie był z początku atrakcyjnym miejscem zamieszkania. Przede wszystkim był zbudowany na grząskim, niestabilnym gruncie. Po drugie Walpole stworzył wprawdzie precedens, ale stanowisko premiera (prime minister) aż do początków XIX wieku nie było wpisane na stałe w skład królewskiego rządu. Co więcej, do początków wieku XX nie było łączone w jedno z godnością Pierwszego Lorda Skarbu. W konsekwencji niektórzy premierzy Wielkiej Brytanii mieszkali tu, większość jednak nie. Drogi w utrzymaniu, zaniedbany, walący się budynek kilkakroć był bliski wyburzenia. W końcu jednak Numer 10 przetrwał i zaczął być kojarzony z wieloma wybitnymi politykami i ważnymi wydarzeniami czasów najnowszych. Brytyjczycy zaczęli doceniać jego historyczną wartość.

Big Ben
Big Ben – wieża zegarowa w Londynie w Wielkiej Brytanii.
Nazwa początkowo odnosiła się do dzwonu ze St. Stephen’s Tower (z ang. Wieża św. Szczepana), zwanej również The Clock Tower (ang. „Wieża Zegarowa”), należącej do Pałacu Westminsterskiego. Obecnie nazwa Big Ben odnosi się często zarówno do dzwonu, jak i zegara oraz samej wieży. 12 września 2012 roku wieża została oficjalnie nazwana Elizabeth Tower dla uhonorowania 60-letniego panowania królowej Elżbiety II.Budowę tej neogotyckiej wieży podjęto zaraz po tym, jak znaczna część Pałacu spłonęła 16 października 1834 roku. Zachowała się jedynie 900-letnia Westminster Hall oraz kaplica św. Stefana.
Projektantami byli m.in. Charles Barry i jego asystent Augustus W. Pugin. Odbudowa trwała do roku 1858. W obecnym kształcie pałac ma 1200 pomieszczeń i trzy kilometry korytarzy. Wieża stanęła na trzymetrowej grubości fundamencie o powierzchni 15 m². Ma 96,3 m wysokości, a tarcza zegarowa ma 7 metrów średnicy. Na wieżę prowadzą spiralne schody liczące 334 stopnie. Projekt zegara został wybrany w drodze konkursu. Wytyczne, jakim miał sprostać projekt, opracował królewski astronom Sir George Airy. Głównym ich założeniem było precyzyjne odliczanie czasu (do jednej sekundy), które miało być koordynowane dwa razy dziennie drogą telegraficzną z czasem wybijanym w obserwatorium w Greenwich. Zegar taki został zbudowany przez Edmunda Becketta Denisona oraz przedsiębiorstwo EJ Dent&CO w roku 1854.Tarcza zegara została zaprojektowana przez Augustusa Pugina i osadzona w stalowej ramie o średnicy siedmiu metrów, podtrzymującej 312 kawałków opalizującego szkła. Wskazówka godzinna mierzy 2,7 m, a minutowa 4,2 metra.Rzymskie cyfry mają po 60 cm wysokości. Na każdej tarczy widnieje napis Domine salvam fac reginam nostram Victoriam primam (Panie zachowaj naszą królową Victorię I). Obecnie zegar jest bardzo precyzyjny choć jego połączenie z obserwatorium zostało zniszczone podczas II wojny światowej. W całej historii zdarzały się jednak opóźnienia. Po tym jak w 1949 roku stado ptaków usiadło na wskazówce pokazującej minuty, zegar opóźnił się o 41 minut. W 1962 roku, w noc sylwestrową Big Ben spóźnił się o 10 minut. Przyczyną tego były niezwykle obfite opady śniegu. W 1976 roku nastąpiła pierwsza i jedyna usterka dotycząca metalowych części mechanizmu odpowiedzialnego za uderzenia w dzwony. W wyniku tej awarii Big Ben milczał od 10 sierpnia 1976 roku aż do 9 maja 1977. W 1997 roku zegar zatrzymał się dwukrotnie, a 27 maja 2007 roku zegar przestał tykać na 90 minut. Pierwszy dzwon był gotowy w 1856 roku. Ważył szesnaście ton i jako że wieża nie była jeszcze gotowa, był testowany na pałacowym dziedzińcu. Próby okazały się niepomyślne, gdyż dzwon się rozpadł. Z jego kawałków wytopiono nowy w Whitechapel. W 1858 dzwon, ważący 13,5 tony, o wysokości 2,3 m i średnicy 2,9 m, został przetransportowany i zamontowany na wieży. Po raz pierwszy odezwał się 31 maja 1859 roku. Z powodu zamontowania zbyt ciężkiego młota po dwóch miesiącach dzwon pękł, a dopiero po trzech latach wymieniono go na lżejszy. Sam dzwon nie został nigdy naprawiony. Na wieży znajdują się cztery mniejsze dzwony słyszalne co kwadrans, wybijając wariację kilku taktów wzorowanych na tej z dzwonu St. Mary's Church(University Church) w Cambridge pochodzących z Mesjasza Händla. Dzwony można usłyszeć w BBC Radio 4 o godz. 18 i o północy oraz w BBC World Service. Pierwszy taki sygnał został nadany 31 grudnia 1923 roku.31 maja 2009 roku Big Ben obchodził 150-lecie. Na początku 2017 roku rozpocznie się remont Big Bena i potrwa on 3 lata.

Westminster Abbey
Opactwo Westminsterskie to jedna z najbardziej znanych świątyni w Wielkiej Brytani. Większość historyków przyjmuje że katedra powstała w IX wieku, jednak obecną postać świątynia przyjeła w XIX wieku. W Opactwie mieszczą się groby wielu słynnych osób m.in. Samuela Johnsona, Karola Dickensa, Roberta Browninga, Isaaca Newtona, Karola Darwina czy Ernesta Rutherforda. To właśnie tutaj odbywają się koronacje królów Anglii. Ciekawostką jest że kilka scen w książce "Kod Leonarda Da Vinci" toczy się właśnie w opactwie. Westminster Abbey usytuowane jest w dzielnicy Westminster, nieopodal Parlamentu. Najbliższe stacje metra to St. James's Park (linie District i Circle) oraz Westminster (linie Jubilee, District i Circle).

Katedra Westminsterska
Katedra Westminsterska, katedra Westminster, Archikatedra Najświętszej Krwi Chrystusa (ang. The Cathedral Church of Westminster, The Metropolitan Cathedral of the Precious Blood of Our Lord Jesus Christ, często określana po prostu jako Westminster Cathedral[1]) – rzymskokatolicka bazylika wzniesiona na przełomie XIX i XX wieku w Londynie w stylu neobizantyjskim. Główna świątynia katolicka Anglii i Walii, katedra arcybiskupów Westminster. Częstokroć mylona zopactwem Westminsterskim, znajdującym się w tej samej dzielnicy Londynu, będącym jednakże kościołemanglikańskim i z tego powodu ważniejszym dla Kościoła Anglii niż katolicka Katedra Westminsterska.

To wszystko w tej czesci, Londyn ma tak duzo ciekawych miejsc, ze na pewno bede tam wracal i odkrywal nowe i obiecuje, ze jeszcze Wam cos w niedalekiej przyszlosci pokaze, pozdrawiam z Birmingham, Andrzej
Lista zdjęć
48
Najbliższe albumy
Porady praktyczne 9
Każdy zalogowany Użytkownik może tu dodać swoje porady praktyczne dotyczące miejsca / kraju.
Uwaga! Zanim dodasz poradę praktyczną sprawdź, czy taka informacja już nie istnieje. Powtarzające się lub nic nie wnoszące porady będą usuwane.
reklama WorldBook
Komentarze 2
Halszka
Halszka Halszka komentarzy: 292
0 pkt
02.06.2016 czas 22:24
pokaż komentarz
Andrzeju, w weekend byliśmy w Beskidzie Żywieckim u mamy z okazji Dnia Matki i tam załamała się pogoda,zaczęły szaleć burze w całej Polsce ( pioruny poraziły kilka osób w Pieninach i na Babiej Górze).Nowych zdjęć mam niewiele,ale dokończę tę wyc. do Czeskiego Krumlowa :) I może z Bawarii coś się uda sklecić,chociaż zdjęcia są kiepskie w deszczu:( A teraz tam jest powódź z ofiarami śmiertelnymi:( Może w ten weekend gdzieś wyskoczymy z Piotrem. Pozdrawiam!
Andrzej
Andrzej Andrzej komentarzy: 759
0 pkt
02.06.2016 czas 15:52
pokaż komentarz
Witaj Halinko, ponad tydzien Cie nie bylo na worldbooku, bylas gdzies? Ja w niedziele wybralem sie z moja slubna pamiatka na polnoc Walii, zwiedzic ruiny zamkow Conwy, Caernarfon i Harlech w sumie zrobilem prawie 500km samochodem, wkrotce Wam cos pokaze i opowiem ich ciekawa historie ,tymczasem mam juz gotowa galerie z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie i ta galerie wstawie jutro, pozdrawiam Andrzej
Halszka
Halszka Halszka komentarzy: 292
0 pkt
02.06.2016 czas 11:18
pokaż komentarz
Witaj Andrzeju! Zaglądamy do Twoich albumów i czytamy trochę na raty:) Piękne miejsca w Londynie pokazujesz. Gmachy Parlamentu zachwycają, podobnie jak Pałac Buckingham ze wszystkimi detalami łącznie ze wspaniałym ogrodzeniem i bramą:) Big Ben to kolejny klasyk oraz Opactwo Westminsterskie czy wspaniała katedra:)) Super ciekawostki wczoraj dopisałeś.O tym,że utrzymanie bryt. dworu kosztuje mniej niż naszego Prezydenta i jego Kancelarii słyszałam i nie mam sił się więcej denerwować - to w jakim państwie my żyjemy?! Pozdrawiam z południa Polski,gdzie niby słonecznie i upalnie,ale burze przewalają się od kilku dni.
Andrzej
Andrzej Andrzej komentarzy: 759
0 pkt
01.06.2016 czas 22:26
pokaż komentarz
Witam, widze, ze zagladacie tutaj ale nic nie komentujecie, jako uzupelnienie dodam kilka slow o brytyjskiej monarchii. Krolowa, jej rodzina oraz dwor jest utrzymywany z 15% lacznych dochodow jakie przynosi majatek korony brytyjskiej, ktory to majatek formalnie jest wlasnoscia panstwa (krolowa np. nie moze tego majatku sprzedac).Londyn, ktorego glowna atrakcja turystyczna jest rodzina krolewska i Palac Buckingham odwiedza rocznie ok. 15 mln turystow i zostawia w Londynie ok. 10 miliardow funtow tj. 15% dochodow calego budzetu Polski a utrzymanie brytyjskiego dworu kosztuje mniej niz utrzymanie Prezydenta RP i jego Kancelarii. Pozdrawiam z zimnej i deszczowej Anglii, Andrzej
nowy komentarz niezalogowanego Użytkownika
Zarejestruj się i korzystaj z pełnej funkcjonalności portalu.
Uwaga! Administracja zastrzega sobie prawo do usunięcia komentarza